"""""""""""""""""""""""""

خسرو شکیبایی هم رفت...

تسلیت میگم به خانواده محترمش و تمام دوستداران سینمای ایران

بودن

گر بدين سان زيست بايد پست
من چه بي شرمم اگر فانوس عمرم را به رسوائي نياويزم
بر بلند کاج خشک کوچه بن بست

گر بدين سان زيست بايد پاک
من چه ناپاکم اگر ننشانم از ايمان خود، چون کوه
يادگاري جاودانه برتر از بي بقاي خاک!(احمد شاملو)

خسرو یادگاری جاودانه از خود به جا گذاشت با بازی طلایی  و صدای نابش ، روحش شاد.

                                  """"""""""""""""""""""""""""""""""""""

یکی از بزرگترین و باشکوه ترین روز های تاریخ ایران ، روز فریاد جوانان ِ سبز سرزمین آریا

شعار ها چه بود:

آزادی ، برابری ، اتحاد…

دانشجو میمیرد ذلت نمی پذیرد…

چه ترانه زیبایی می خواندن:

یار دبستانی من با من و همراه منی

چوب ِ الف بر سرما بغض من و آه منی

حک شده اسم من و تو رو تن این تخته سیاه

ترکه بیداد و ستم مونده هنوز رو تن ِ ما

دشت بی فرهنگی ما هرزه تموم علفاش

خوب اگه خوب بد اگه بد مرده دلای آدماش

دست من و تو باید این پرده ها رو پاره کنه

کی میتونه جز من و تو در ِ ما رو چاره کنه...

درود بر منصور تهرانی چه ترانه زیبایی .

مگر میشود از 18 تیر یاد کرد و اسمی از اکبر محمدی نبرد یادش گرامی باد.

به دلیل یکسری از مسائل و جو بدی که بر این نت حکم فرما است همیشه سعی کردم ترانه ای از خودم رو در وبلاگ قرار ندم و تا الان هم تقریبا این جور بوده کار آنچنان جدی از خودم قرار ندادم حالا اگر دوستان خواستن میتونم از طریق میل در اختیارشون بذارم.

با آرزوی موفقیت برای همه

امیر جمشیدی

ابی فریاد ملت پارس است ابی اسطوره بی تکرار تاریخ هنر ایران زمین و ماندگار ترین صدای قرن هاست ابی آواز ِخوانی مردمی از دل مردم و جنس مردم است که آثارش به زیبایی گواه این پیوند نا گسستنی او با مردم است ، در توصیف او فقط این جمله را میتوانم بگویم : ابی را باید ابی وارانه حس کرد.

من یک طرفدارم ، گلویم پر از فریاد رهایست ، گوشم پر از حرف های بیهوده...

در ایران هستم می خواهم همدم روزهای تنهاییم را ببینم ، فقط یک بار به اندازه یک بوسه ، یک ثانیه...

ای کاش میشود این فریاد را نوشت بغض را ، احساس دلتنگی را...

عیبی ندارد در عوض می توان عشق را نوشت ، مینویسم عاشقم ،عاشق صدا...

همه چیزم را گرفته اند این را هم شما میخواهید بگیرید...

برای عشقم خط قرمز میکشید به او میگویید چه بخواند که اگر بخواند من از دیدارش محروم میشوم.

از تعهد می گویید ، تعهد به چی؟ تعهد به کی؟

از تعهد به طرفدار بگویید طرفدار عاشق...

او تعهد دارد به من که خلیج را نمی خواند چون اگر بخواند من از دیدارش محروم میشوم!

پس او تعهد دارد به من تعهد دارد ، با جسارت نمی خواند و همه ی این فشار ها و جو سازی ها را به جان میخرد که من را در این موقعیت قرار دهد که او را ببینم به اندازه همان بوسه!

بالا نشینان اربده گو کجا بودید  قبل از این ... چه کردید..

حالا با این میکروفن های 100 من یه قاز باد به گلو می اندازید و تمام گذشته را به فراموشی میگیرید، خوشبختانه کارنامه همه نمایان است...

آن وقت که در خواب زمستانی به سر می بردید و درد وطن نداشتید ما گوش میدادیم صدای عشقمان را که واژه هایش دنیایی تعهد بود :

شکفته چون گل سرخ بر سینه های یاران

عشقی به نام مردم قلبی به شکل ایران

هر چند که الان هم میخواند و هنوز که هنوز است بر تعهد خود به ایران استوار مانده و تا زمانی که بخواند میماند.

بارها گفته ام...

بار دیگر هم میگویم،

اگر خواندن ترانه ی خلیج فارس در دبی باعث شود که ابی دیگر نتواند در دبی بخواند ، ابی خیانت کرده به میلیون ها هوادار عاشق که منتظر فرصتی می گردنند که روزی شاید به اندازه ی همان بوسه وقت دیدن او را بیابند.

آقایی که در لس آنجلس نشسته ای و یا همراهانت در لندن و واشینتن که خود را نماینده و جانشین کورش کبیر میدانید و پرچم مقدس شیر خورشید را ارث پدریتان و هروز با یک حیله آن را به حراج میگذاری لطفا برای یک اسطوره که میلیون ها میلیون عاشق دارد تعیین تکلیف نکن چون او خود خوب میداند تعهد چیست و از کجا آمده و به خاطر همین دانستن است که الان اسطوره شده و شما و امثال شما حقیران نمیتوانید کم ارزش ترین موجود در مقابلش باشید چه برسد که بخواهید مقابلش بایستید و امر به معروف و نهی از منکرش کنید، که با این کارتان من را به یاد هم نوع های در ظاهر دشمن خود در این طرف از آبها می اندازید.

تکه ای نان و جرعه ای آب

به چه می اندیشی؟

به فردای آزادی؟

آری؟

نیندیش ، ما اندیشیده ایم!

سرابی بیش نیست...

به چه می اندیشی؟

به برابری؟

بی تبعیضی؟

نیندیش ، ما اندیشیده ایم!

خوابی بیش نیست...

<