اسپندارمذگان  : روز عشق در ایران باستان

چرا ولنتاین آری اما اسپندارمذگان نه ؟!

سلام به همه دوستان عزیز

امیدوارم حالتون خوب باشه .

عزیزان قصد دارم از روزی و مراسمی براتون بنویسم که چند هزار سال پیش در ایران باستان توسط اجداد بزرگ مان و ایرانی های اصیل به عنوان روز عشق جشن گرفته میشده اما الان اثری ازش دیده نمیشه !!!

دوستان ، متاسفانه بدلایل مختلفی خیلی از ما ایرانیان از این روز بزرگ و باقدمت   بی خبریم یا اینکه اونطور که شایسته است براش ارزش قایل نیستیم .

دلایل برای فراموش شدن و کم رنگ شدن رسوم اصیل ایرانی زیاد هست که از نظر بنده مهمترینش مربوط میشه به حاکمان و کسانی که هیچ سنخیتی با این آداب و رسوم ندارند و متاسفانه در راس حکومت سرزمینی هستند که سرشار از جشن ها و مراسم زیباست .

همین بی توجهی حاکمان و در خیلی موارد مبارزه پنهان و آشکار آنان با رسوم ایرانی باعث شده تا عده کثیری از مردم ایران از گذشته واقعی نیاکان خود ناآگاه باشند و در این دنیایی که روز به روز داره کوچکتر میشه بخاطر گسترش رسانه ها جوانان ما به سمت آداب و رسومی کشیده شده اند که اصلاً در تاریخ اصیل ایران باستان جایی براش وجود نداشته .

عزیزان ! ساکنان کشور باستانی ایران،در حدود 4500 سال پیش دارای عقاید،فرهنگ و اداب و رسومی بودند که در نوع خود بی نظیر بوده و هست . برگزاری جشنها و مراسم مختلف به دلایل و بهانه هایی کاملا منطقی و زیبا جزو مشخصه های ایران باستان بوده است .

بنده بدلیل نزدیکی به روز عشق براتون میخواهم از این مراسم بزرگ در ایران باستان بنویسم :

سپندارمذگان  : روز عشق در ایران باستان

اسپندارمذگان نام جشنی است که در روز سپندارمذ روز پنجم ماه سپندارمذ (اسفند) برگزار میگردید.

این جشن  ویژه زنان بوده و در آن روز زنان از شوهران خویش هدیه دریافت می کردند.

در اصل روز عشق در فرهنگ ایران باستانی ، درست سه روز پس از تاریخی است که اکنون به عنوان ولنتاین (قدیس حامی عشاق در بین مسیحیان) جشن گرفته میشه . روز 29 بهمن ماه روز عشق دانسته میشده و هنوز هم این روز در بین زرتشتیان جشن گرفته میشه . عشاق در این روز به هم هدیه می دادند و  مردان ، همسر ، مادر و دختر و خواهر خویش را گرامی می داشتند ...

حال عزیزان ، چرا ما با این تاریخ عظیم و پر افتخار باید به سمت مراسمی برویم که از نظر تاریخی تناسبی با اصالت ما ندارد ؟ چرا تا وقتی که خودمان روز عشق داریم باید از روز عشق کسان دیگر استفاده کنیم ؟

آیا این افتخار نیست که چند هزار سال قبل از ولنتاین ما روز عشق داشتیم ؟

عزیزان بنده به عنوان یک عضو خیلی کوچک از جامعه ایرانیانی که قلبشان برای اصالتشان میتپد این متن رو حاضر کردم و خدمتتان فرستادم . امیدوارم شما هم با انتشار این متن و ارج نهادن به این روز قدمی برداشته باشید در زنده نگه داشتن آدابی که از نیاکانمان برایمان به یادگار مانده

(از روزبه ضیافتی عزیز تشکر میکنم برای این مطلب زیباش به مناسبت روز بزرگ اسپندار مذگان)

من هم این روز رو به همه تبریک میگم شاید جالب باشه که بدونید این روز , روزه تولد خود من هم هست, به خاطر این هم یه ترانه رو براتون میزارم توی وبلاگ,

یاور هزار و یک شب

تو خودِ خودِ عشقی

تو شبهای ستاره بارون

تصویری از جوانی ها

برای این منه دلخون

شکوه سبزه زار دشتی

رهبر اُرکست شقایق ها

سرود دل دادگی در قلبم

مثل سفر با باور ها

معنای سرخ انتظاری

به سپیدی امید

نقره ای تر از ماهی

دوست داشتنی تر از خورشید

طلوع جاودانه ای

یاور هزارو یک شبم

گرمی آشیانه ای

تپش جانُ تنم

ترانمو جاری کن

تو رگ های پر غرورت

شرم منو آتیش کن

با این رنگِ وجودت

                                   امیر جمشیدی

کمپ تیم ملی فوتبال و خواندن آهنگ غربت ابی توسط آقای شیث رضایی و همراهی بچه های تیم با او(این هم هدیه ما به مناسبت اسپندارمذگان)