18 تیر 78
یکی از بزرگترین و باشکوه ترین روز های تاریخ ایران ، روز فریاد جوانان ِ سبز سرزمین آریا
شعار ها چه بود:
آزادی ، برابری ، اتحاد…
دانشجو میمیرد ذلت نمی پذیرد…
چه ترانه زیبایی می خواندن:
یار دبستانی من با من و همراه منی
چوب ِ الف بر سرما بغض من و آه منی
حک شده اسم من و تو رو تن این تخته سیاه
ترکه بیداد و ستم مونده هنوز رو تن ِ ما
دشت بی فرهنگی ما هرزه تموم علفاش
خوب اگه خوب بد اگه بد مرده دلای آدماش
دست من و تو باید این پرده ها رو پاره کنه
کی میتونه جز من و تو در ِ ما رو چاره کنه...
درود بر منصور تهرانی چه ترانه زیبایی .
مگر میشود از 18 تیر یاد کرد و اسمی از اکبر محمدی نبرد یادش گرامی باد.
به دلیل یکسری از مسائل و جو بدی که بر این نت حکم فرما است همیشه سعی کردم ترانه ای از خودم رو در وبلاگ قرار ندم و تا الان هم تقریبا این جور بوده کار آنچنان جدی از خودم قرار ندادم حالا اگر دوستان خواستن میتونم از طریق میل در اختیارشون بذارم.
با آرزوی موفقیت برای همه
امیر جمشیدی
|
نوسندگان
